Actualisatie beheerplannen

Voor elk Natura 2000-gebied leggen we maatregelen vast in een beheerplan. Omdat het gebruik van het gebied (zowel door de natuur als door mensen) gedurende de jaren kan veranderen, dient het beheerplan elke 6 jaar geactualiseerd te worden. Op deze pagina lees je hoe dat actualisatieproces werkt.

Wat is een beheerplan?

In een beheerplan staat wat er moet gebeuren om de natuurdoelen voor een Natura 2000-gebied te halen en wie dat gaat doen. Denk aan beheermaatregelen en gedragsregels voor gebruikers en bezoekers van de natuurgebieden. 

Rijkswaterstaat stelt het beheerplan op samen met medebevoegde instanties, waaronder provincies en andere ministeries. Daarnaast vindt er veel afstemming plaats met terreinbeheerders, waterbeheerders, omliggende gemeenten en sectoren die gebruikmaken van deze gebieden. Denk aan havens, de recreatiesector, natuurorganisaties, de visserijsector en landbouwsectoren.   

Zo actualiseren we een beheerplan

Rijkswaterstaat is op dit moment druk bezig om voor veel gebieden de beheerplannen te actualiseren. De status van de actualisatie per gebied is terug te vinden op de specifieke gebiedenpagina’s. Hoe het actualisatieproces loopt is weergegeven in onderstaande afbeelding.

Stap 1: Terugblik

De eerste stap in de actualisatie is een evaluatie van het lopende beheerplan. We bekijken hoe de natuur er in het gebied voor staat en welke menselijke activiteiten de afgelopen jaren hebben plaatsgevonden in het gebied. Uit deze inventarisatie blijkt of het gebruik is veranderd en wordt bekeken of de afgesproken maatregelen voldoende hebben bijgedragen aan de bescherming van de natuur. Deze informatie is van groot belang voor stap 2.

Stap 2: Actualisatie

Op basis van de evaluatie beoordelen we welke maatregelen nodig zijn om een stap verder te komen in het halen van de natuurdoelen. Onze Natura 2000-gebieden zijn grotendeels vrij toegankelijk en hebben te maken met uiteenlopende commerciële, publieke en recreatieve activiteiten. We streven daarom naar een breed afgestemd beheerplan. Er is een intensief participatieproces met alle betrokken stakeholders, zoals gebruikers, natuurorganisaties, terreinbeheerders en betrokken overheden. Maar ook het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur, de provincie(s) en in sommige gevallen het ministerie van Defensie. Er zijn een aantal formele inspraakmomenten waarop iedereen zijn stem kan laten horen. 

Notitie Reikwijdte en Detailniveau

Om het beheerplan te kunnen actualiseren doorlopen we de procedure voor de milieueffectrapportage (plan-mer). Als eerste formele stap van de procedure wordt een Notitie Reikwijdte en Detailniveau (NRD) gepubliceerd. Hierin staan de onderwerpen die worden onderzocht (bijvoorbeeld natuur, water of economie) en hoe uitgebreid dat gebeurt. Zo is voor iedereen duidelijk waar het onderzoek over gaat en wat je van het plan-mer kunt verwachten. De NRD is open voor inspraak.

Afspraken vastleggen over maatregelenpakket

In het plan-mer worden vervolgens verschillende pakketten aan maatregelen uitgewerkt (alternatieven) en tegen elkaar afgewogen. Ook in deze fase worden de betrokken stakeholders geïnformeerd en betrokken. Uiteindelijk kiezen we een maatregelenpakket (voorkeursalternatief), dat we verder uitwerken in het beheerplan. Afspraken over de uitvoering, handhaving, monitoring en communicatie worden in onderliggende uitvoeringsplannen vastgelegd. 

Het conceptbeheerplan leggen we ter inzage en staat open voor inspraak. Als alle stappen doorlopen zijn stellen we uiteindelijk een definitief beheerplan vast. 

 

 

 

Stap 3: Uitvoering beheerplan

Als het beheerplan eenmaal definitief is vastgesteld worden de afgesproken maatregelen uitgevoerd. Op hoofdlijnen kan je de maatregelen in 3 types onderscheiden:

1. maatregelen gericht op het beheer en onderhoud van een gebied, zoals bijvoorbeeld het maaien of begrazen van duinen of het onderhouden van geulen;
2. maatregelen gericht op het beperken van negatieve effecten (zoals verstoring) op de natuurwaarde in een gebied. Hierbij kan je denken aan het afsluiten van een gebied tijdens het broedseizoen of het aanwijzen van gebieden waar je juist een bepaalde activiteit wel mag uitvoeren (zoals kitesurfen);
3. maatregelen gericht op inrichting, zoals het aanleggen van broedeilanden of het aanleggen van een doorlaatmiddel tussen verschillende gebieden.